Categorieën
Girltalk

VROUWEN KUNNEN OOK STAAND PLASSEN

Buiten zittend plassen… Ik weet niet wat andere vrouwen er van vinden maar ik vind het zwaar a-relaxed. Ik schaam me kapot, Ik kan nooit een goed plekje in de bosjes vinden en al doe ik dat wel voel ik me alsnog bekeken. Ik spetter bijna altijd tegen m’n schoenen, broek of wetsuit aan en moet altijd iets of iemand hebben om beet te houden, omdat ik anders om sodemieter. Het allerergste vind ik dan nog die plantjes die af en toe tegen m’n bil lopen te kriebelen. Maar het kan, vrouwen kunnen ook staand plassen.

Ik was er klaar mee en ik ben helaas geen wonderwomen die van nature staand kan plassen. Jawel, ze bestaan echt! Toch kan ik vol trots zeggen dat ik het hele jaar niet meer zittend heb hoeven plassen: Ik heb namelijk een plastuit (aka vrouwenpiemel) gekocht! Weten hoe ik het heb ervaren en de tips die ik heb? Lees dan vooral verder!

Ik heb het eerst thuis geprobeerd. Pure concentratie, want mijn lichaam had zoiets van “waar ben jij nou mee bezig? Staand plassen!? Hier ga ik niet aan meewerken!” Ik heb een kartonnen en een siliconen tuit geprobeerd. De kartonnen was lek. Bah. Dus die is gelijk in de prullenbak geknikkerd. De siliconen tuit ging een stuk beter en is ook nog eens milieuvriendelijker! Het ging zo goed dat ik m’n vriend erbij moest roepen om het met hem te delen, in mijn enthousiasme m’n tuit minder goed vast hield en… oeps, weer mezelf half onder gezeken had. Mijn eerste plas-les was geleerd: blijf geconcentreerd. De 3e keer ging het vlekkeloos: “Man wat geweldig dit!”

En natuurlijk ben ik zo’n type die denkt dat als haar iets één keer is gelukt het voor altijd lukt. FOUT. De eerste keer buiten ging goed. De tweede keer niet. Ik hield mijn tuit vast met één hand, terwijl mijn vingers en yoni (v-box) koud waren, geen gevoel dus daar en achteraf ook geen aanrader. Ik eindigde met een lege blaas, een warm linkerbeen, schaamte van hier tot Tokio en een schaterlachend vriendje. Thanks for the support babe. 

Maar winnaars geven nooit op! Dus ik ging weer thuis oefenen tot ik de techniek helemaal onder controle had. Jup, ik vond het geweldig. Ik vind het ook geweldig om staand naast mijn vriend te plassen, humor noem ik dat. #couplegoals.

Mijn plas-tuit-tips:

  • Oefen eerst thuis, daar sta je wat minder voor “lul” als het langs je benen loopt.
  • Oefen niet 3 keer, zoals ik. Oefen tot het “normaal voelt” en je de handelingen zonder twijfel onder controle hebt. 
  • Plaats beide handen langs de plastuit met duimen die elkaar boven de tuit raken en de vingers aan de onderkant van de tuit, tussen je benen. Je maakt dan eigenlijk een driehoekje met je handen. Zorg dat je van je duimen tot en met je vingertoppen druk houdt. Mocht je met deze techniek wat tè enthousiast plassen, gaat het in ieder geval niet lekken. 
  • Duw je heupen naar voren, het helpt mij ook om mijn billen hierbij wat aan te knijpen. Dit voorkomt dat je over je eigen voeten of schoenen plast.
  • Plas met de wind mee…
  • Voel je je bekeken? Trek een hoodie of poncho aan en doe je capuchon over je hoofd, hierdoor kan je je misschien wat beter afsluiten.
  • Ohja, bereid je vriend(en) ook even voor op jou als nieuwe plasbuddy voordat je er pontificaal naast gaat staan…

Ik zei het toch? Vrouwen kunnen ook staand plassen!

  •  
Categorieën
Girltalk

EINDELIJK EEN OPLOSSING VOOR MIJN LICHAAMSHAAR

Lichaamshaar, we hebben het allemaal en het is hartstikke normaal! Ik heb zwaar respect voor de dames die zich comfortabel voelen met het laten zien van al deze haartjes, maar helaas is dat niet voor mij weg gelegd. Als klein meisje schaamde ik mij voor mijn super donkere lichaamsharen die lekker afstaken van mijn huid. Gelukkig ben ik van die schaamte af en heb ik geaccepteerd dat het bij mijn vrouwenlichaam hoort. Comfortabel in een korte broek, bombshell of ieniemienie-string-bikini voel ik mij niet snel en dat komt zeker niet door de bouw van mijn lichaam, maar die verdomde lichaamshaartjes.. Dus ik begon een zoektocht naar het oplossen van mijn ‘haar-probleem’. En ja, ik heb hem gevonden! Bovenlip, benen, schaamstreek, alles! Ieniemienie-string-bikini here I come!

Tot eind vorig jaar heb ik mij vooral geschoren. Jawel, zelfs mijn mustache. (Dat haartjes dikker terug komen bij iedere scheerbeurt is gelul.) Het was makkelijk, goedkoop, snel en (voor 99%) pijnloos. Ik was super secuur met mijn scheerbeurten, toch leek ik altijd wat over te slaan, kwamen de haartjes na 2 dagen weer tevoorschijn en haalde ik me hier en daar wel eens open. Vakanties werden vaak onbewust geleid door mijn haardrama.. Want over die uber schattige bikinislip ging vaak een zwembroekje. “Dat moet anders!” Dacht ik. Al helemaal nu ik eindelijk die leuke bombshell had durven kopen, zonde om daar weer zo’n zwembroekje overheen aan te trekken.

Zo kaal als een naaktkat. Tja, dan voel ik me echt op m’n fijnst. Dus het eerste experiment begon. Wax strips. Ik deed mijn pogingen bij mijn bikinilijn en oksels. Het resultaat: Ik was niet eens een kwart van de plaatselijke haartjes kwijt, had ook wat stukjes huid verloren en heb er verschrikkelijk pijnlijke, rode plekken voor terug gekregen voor de duur van wel 3 dagen. AUW. Nóóit meer zal ik wax strips aanraken!

Maar we gaven natuurlijk niet op! Het tweede experiment was een ontharing crème, helaas bleek ik hier nog even allergisch voor te zijn als toen ik een puber was. Na nog geen 2 minuten kon ik de brandende pijn niet meer uitstaan. Het resultaat: Ik had al mijn haartjes nog en een rode uitslag. Jottem.

Ik moest er toch aan geloven dacht ik… Dit kan ik niet goedkoop oplossen. Het stond al op mijn bucketlist, gewoon om te kijken of ik het aankon en uit interesse, maar nu ging ik het dan ook echt doen met mijn laatste hoop op een haarloos (vakantie)bestaan: Ik maakte een afspraak bij de WaxBar voor een, oh jawel, Brazillian wax. Voor ruim 2 weken moest ik mijn haartjes laten groeien en scrubben. Voor de afspraak heb ik mij nog even grondig gedoucht. Dan ben je daar.. Bij de WaxBar. “Wat de fuck doe ik hier…” Maarja, wie A zegt… Dus ik het hokje in om mijn broek uit te trekken en mij nog even op te frissen met de doekjes die ze daar hadden. VRESELIJK ONGEMAKKELIJK. Zo voelde ik mij toen ik met alleen mijn shirt en sokken aan op de tafel kroop. Gelukkig zien die meiden zo ontzettend veel lichaamsdelen voorbij komen op een dag, dat die van mij alles behalve bijzonder is. Na 2 ongemakkelijke minuten was ik niet meer bezig met mijn ongemakkelijkheid maar met de onplezierige ontharing. Ja, niemand zei dat waxen pijnloos was. Mijn gedachten gingen van “dit valt best mee” naar “IK WIL HIER NU WEG” naar “Het ergste is voorbij”. 20 minuten. 20 minuten moest ik het zien uit te zitten.. Naja liggen.. in de voor mij meest ongemakkelijke posities ever. Maar ik was al €45,- lichter.. dus uitzitten deed ik en gelukkig had de dame die mij waxte alle begrip voor mijn boze blikken en woorden.

Was het het waard? ABSOLUUT! Ik ben poedeltje naakt naar Sri Lanka gegaan en heb me nog nooit zo comfortabel gevoeld met mijn helemaal niet aanwezige lichaamshaar! Foto’s in m’n string bikini? Geen probleem! Foto’s van onder terwijl ik over mijn fotograafje heen spring in mijn bombshell, Here I am! Hier en daar kwamen gedurende 3 weken wat haartjes terug. Maar dit was zo weinig en dun dat het me niks uitmaakte of waren makkelijk weg te halen met een pincet. Dus ik was sindsdien de nieuwe vaste klant bij de WaxBar.

Zo lang niet hoeven scheren. Dat wil ik overal! Tot nu toe had ik alleen het brazillian-gebied laten waxen. Ik wilde heel graag dat ik hetzelfde anti-haar plezier kon hebben met de rest van mijn lichaam. Maar eerlijk, die geld boom van mij zou daar aan kapot gaan. Dus geen oplossing om naar de WaxBar te blijven gaan.

Na maanden zoeken naar een oplossing vond ik hem! SUGARING! Mijn research bracht me bij bol.com. Waar ik een pot kon bestellen voor 15 euro. Sugaring is “waxen” met sugarpasta en bestaat voornamelijk uit suiker, honing, water en citroensap. Het is dierproefvrij en natuurlijk (en goedkoop). In theorie zou een sugarpasta niet aan de huid blijven vast plakken. Maar alleen aan de haartjes. Je smeert het uit tegen de haren in en trekt het met de haren mee eraf. Dit kan met alleen de wax of je maakt je eigen strips van een oud t-shirt, die je steeds op nieuw kan blijven gebruiken. Mocht je na het smeren denken “Help!! Dit wil ik eigenlijk helemaal niet!!” Geen paniek. De substantie lost op in water. 😊

Dus pot besteld. Pot in huis. Pot open. Ik had al wat onderzoek gedaan en filmpjes bekeken. Ik warmde de pasta op. Veeeeeel te heet… oeps. Even afkoelen. 5 minuten later pakte ik een mes (ik had geen spateltjes) en stopte hem in de sugarpasta. EEN ENORME KLIEDERBOEL. Dat wel. Maar uiteindelijk had ik hem door, draaien en blazen en blijven draaien en blazen. Zodra ik de pasta pijnloos met mijn vinger top kon aanraken smeerde ik het op mijn arm.. oef dat was wel even spannend. Tegen de haren in.. dat was geen prettig gevoel. Toen het stukje oud shirt er tegen aan… en ruk! Ik dacht dat ik het verkeerd had gedaan. Ik voelde helemaal niks. Nog een keer. Smeren. Shirt. Ruk. Een licht gevoel. Maar geen pijn. Even kijken. HAAR VRIJ!

Dit ging goed. Iets te goed. Ik werd al snel overmoedig en voor ik het wist stond ik met mijn broek omlaag, een mes onder gedoopt in sugarpasta en mijn schaamstreek half onder gesmeerd in de badkamer.. “Uh ja.. en nu? Hoe moet dat hier dan!?” Paniek. Ja dit zijn van die impulsieve dingen waar ik meestal achteraf spijt van krijg. Ik had 2 opties: Afspoelen met water of YouTube. YouTube won het. Ik vond een filmpje die me er perfect door heen loodste! (Ik zal hem hieronder plaatsen.) Prettig was het niet, daar beneden. MAAR. Veel minder pijn dan de waxbeurten bij de WaxBar en veeeeeeel goedkoper!

Inmiddels doe ik zo goed als alles met de sugarpasta. Al voor 3-4 maanden. Het enige wat ik nog niet goed kan ontharen zijn mijn oksels.. Daar wil ik mijn haren niet de tijd geven om te groeien. En hoeveel potten heb ik gebruikt? Een halve.

Mocht je dit willen doen (en al helemaal bij je schaamstreek), laat jezelf dan eerst een of twee keer waxen door een professional. De eerste paar keer doen hoe dan ook het meeste pijn. En het verschil is het beste te voelen als je ook “erger” kent.

Is sugaring voor iedereen? Nee. Sommige mensen vinden waxen toch echt fijner, rare figuren als je het mij vraagt. Verder zou het niet goed zijn als je spataderen zou hebben. Vraag me niet waarom. Daarnaast zouden er haartypes zijn die niet goed gepakt worden door de sugarpasta, vooral hele dunne haren niet. Doe je research, ben je de hoop bijna verloren? Probeer het dan gewoon voor die 15 euro.